środa, 12 września 2012

BEZBARWNicOŚĆ


I tylko Borysek śpi na moim łóżku
nieświadomy śmierci... Kocham Go.
Moje życie to nie sztuka, to moje życie!
Nie ma co w nim podziwiać, jest zwyczajne.
Beznadziejne. Tak jak wszystkich moje życie
zakończy śmierć. Jestem tylko pyłem.
Czy potrafisz przewinąć wiatr?
Sprawić bym nie umarł.
Ja się boje starości bardziej niż śmierci.
I cały się trzęsę. Chciałbym umrzeć młodo.
Ale nie wiem. Nie zasłużyłem na niebo
ani na moich rodziców. Jestem bezbarwny.

10.09.2012 rok
17.44

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz